Opstelling maken voor je hockeyteam

Zo maak je een opstelling

1. Kies een formatie die bij je speelvorm past. Het aantal spelers ligt vast per leeftijdscategorie, en daarmee ook wat een formatie kan zijn. Een 9-tal speelt 1-3-3-2 of 1-3-2-3, een elftal 1-4-3-3. Begin daar, niet bij de namen.
2. Zet je spelers op hun plek. Werk van achter naar voren: eerst de keeper en de laatste vrouw, dan het middenveld, dan de voorhoede. Weet je van iemand op welke plek ze het liefst staat, zet haar daar; wie op haar voorkeurspositie speelt is zaterdag de helft van je coaching kwijt.
3. Verdeel de bank vóór de aftrap. Bepaal per wisselplek met welke veldplekken die meedraait en om de hoeveel minuten. Doe je dat vooraf, dan hoef je langs de lijn alleen nog af te lezen wie erin komt in plaats van te rekenen.
4. Deel de opstelling met het team. Een opstelling die alleen in jouw hoofd zit kost je op zaterdagochtend twintig appjes. Deel hem als één blad, met de speeltijd per speler erbij, dan is de vraag 'hoe vaak sta ik erin' beantwoord voordat hij gesteld wordt.

Welke formatie hoort bij welke leeftijd?

Bij de jongste jeugd bepaalt de KNHB het aantal spelers, en daarmee je formatie. O8 speelt 3 tegen 3, O9 zes tegen zes, O10 acht tegen acht, O11 negen tegen negen en vanaf O12 elf tegen elf. Ook de speeltijd verschilt: O11 speelt zeventig minuten in vier kwarten, net als een elftal, terwijl O10 twee helften van dertig minuten speelt.

Wat er per categorie geldt staat op speelvormen en speeltijden, met de regels van de bond erbij.

En de wissels?

Dit is waar de meeste opstellingen alsnog stuklopen. Je hebt zestien speelsters en negen plekken, en aan het eind van het seizoen moet iedereen ongeveer evenveel hebben gespeeld. Een raster met blokken vertelt je wel wie waar staat, maar niet met wie je nú wisselt.

Er is een eenvoudiger model: laat elke bankplek rouleren met een klein groepje veldplekken. Hoe dat werkt en waarom het eerlijk uitkomt staat op wisselschema maken.